donderdag 5 maart 2009

Zonder een woord - Linwood Barclay

Het verhaal
Middelbare scholiere Cynthia Archer wordt op een ochtend wakker en ontdekt dat haar vader, moeder en broertje weg zijn. Er ligt geen briefje, er wordt niet gebeld. Er wordt gewoon nooit meer iets van hen vernomen. Vijfentwintig jaar later weet Cynthia, inmiddels getrouwd en moeder van een dochtertje, nog steeds niet wat er is gebeurd. Als ze te gast is bij een Spoorloos-achtig televisieprogramma komt alles in een stroomversnelling.

Zo´n achterflaptekst maakt mij wel heel nieuwsgierig. Hoe kan zo iets? En dan het moment dat ze thuis komt en de hoed van haar vader op de keukentafel ligt! Toen liet Zonder een woord mij helemaal niet meer los en kon ik nauwelijks meer stoppen met lezen. Het verhaal is meeslepend, goed opgebouwd zonder ook maar een moment ongeloofwaardig te worden. En al lezend werd ik steeds nieuwsgieriger hoe de schrijver dit intrigerende gegeven tot een kloppend plot zou uitwerken. Ik vind dat hij daar uitstekend in is geslaagd. Wil je weten hoe? Gewoon het boek lezen, dan weet jij het ook!




Reserveer in onze catalogus

dinsdag 3 maart 2009

Mensen met een hobby

Ik heb een soort haat-liefde verhouding met Désanne van Brederode. Ik zie haar wel eens op tv en dan twijfel ik altijd een beetje over wat ik van haar vind. Er is iets ongrijpbaars dat me stoort - in wat ze zegt, hoe ze praat, hoe ze doet - maar tegelijkertijd zit ik gefascineerd te kijken en luisteren.

Ik denk toch wel te weten wat het is. Volgens mij zit ik de hele tijd te wachten op die klik die ik voelde toen ik voor het eerst een boek van haar las. Dat was Mensen met een hobby, en dat was van begin tot eind een klik van herkenning. Ik dacht toen echt in Désanne een soort bloedzuster te hebben gevonden. We zijn even oud, ik was toentertijd net zo oud als de hoofdpersoon Lilly en de dingen die zij dacht en voelde, waren gewoon 'van mij'. Maar die klik lijkt tot nu toe een eenmalige, want bij een tweede boek dat ik van Désanne las, gebeurde er niks en als ik haar zie, ben ik ernaar op zoek. Grappig.

Neemt niet weg dat ik dit boek nog altijd koester, want toen heeft het me geraakt en niks kan dat veranderen. Dat er volgens een recensent een volhardende lezer voor nodig is, verbaast me echt. Heb ik me dan zo vergist? Ik bleef maar lezen. Kennelijk heeft die recensent geen klik gehad.

Onderstaande beschrijving van VPRO's Boeken vertelt mooi waar het verhaal over gaat.

Lilly Berkenbosch, een striptekenares van bijna dertig jaar, is op zoek naar de zin van haar jachtige bestaan. Na de dood van haar moeder en het vinden van de 'ware' liefde in fotograaf Tom, wordt de vraag naar hoe te leven prangender. Kunnen mensen elkaar wel echt kennen? Is liefde willekeurig? Wanneer 'de vrouw van de jacht op bevrijdende ervaringen', zoals een vriend haar noemt, op zekere dag een boekje vindt van de onbekende maar wijze filosoof Thorwald Hammerson, tracht Lilly bewuster en trager te leven. De Noorse denker voorziet haar van een eigen sluitende theorie over het leven en de dood. Maar biedt de filosoof haar voldoende houvast of zoekt Lilly het met hem te ver van huis?

In een wervelende afwisseling van bespiegelingen met levendige dialogen, rake observaties, fantasierijke gedachten en grappige belevenissen, veegt Désanne van Brederode de vloer aan met iedereen die denkt levenswijsheid te kunnen kopen of lenen. Terwijl Van Brederode ons nu eens ontroert en dan weer opgelucht laat ademhalen door haar humor, voert ze ons met vaste hand naar een verrassende ontknoping.

Ik denk ook wel te weten waar die klik vandaan komt. Die zit namelijk in een paar belangrijke sleutelwoorden: humor, observaties, ironie, woede, vragen, bewustzijn, filosofie, bespiegelingen, relativering. En die ontknoping, ja die was echt briljant. Ik heb het meerdere keren overgelezen, twijfelend aan of ik het nu echt goed had begrepen.

Het artikel in Filosofie Magazine schrijft ook treffend over het boek. En laat je nou niet afschrikken door die filosofie, alsof dit een monsterwerk zou zijn. Het leest als een roman, maar misschien moet je er een zoekende, relativerende, humorischtische bijna 30-er voor mijn om die klik te ervaren. Ik moest het nog maar eens lezen, kijken of ik in die tien jaar erg veranderd ben!

Reserveer in onze catalogus

zaterdag 28 februari 2009

Once

Een straatmuzikant werkt parttime bij zijn vader in een stofzuigerwinkel. Ondertussen droomt hij van een platencontract zodat hij zijn eigen muziek op kan nemen. Op straat ontmoet hij een Oost-Europese immigrante. Hopend op een betere toekomst is zij naar Dublin verhuisd en werkt als schoonmaakster in een villabuurt. Het liefst zou ze een piano kopen, maar ze heeft het al zwaar genoeg om haar leven op orde te krijgen. In het moderne Dublin zijn de straatmuzikant en de immigrante buitenstaanders, de liefde voor muziek brengt hen echter bij elkaar. Wanneer zij samen een aantal nummers opnemen, ontstaat er een bijzondere vriendschap.
Once is een feel good movie voor een ontspannen avondje, met prima muziek, een goede sfeer en mooie straatbeelden van het fotogenieke Dublin. Op zich een eenvoudig verhaal, waarbij de songs en de songteksten een belangrijke functie hebben en zelfs deels in de plaats van de dialoog komen. Juist daarom een perfecte film voor liefhebbers van singer-songwriters. En wat mij dan weer zo aansprak was het on-Hollywoodachtige happy end: wel happy, maar geen ze-leefden-nog-lang-en-gelukkig.

De mannelijke hoofdrol wordt gespeeld door Glen Hansard, zanger van de Ierse groep The Frames. De Tjechische muzikante Markéta Irglová speelt de jonge immigrante. Beide acteren lekker naturel en geloofwaardig en hun samenspel is meer dan aanstekelijk. Juist daarom kan ik van dit soort films genieten: het lijkt op het echte leven, met echte mensen, zonder te vervallen in filmclichés. Die lekkere muziek is dan gewoon mooi meegenomen!


Trailer



When your mind's made up



Reserveer in onze catalogus

woensdag 25 februari 2009

De maan van papier

Van mijn lijstje van boeken uit of over Italië vind ik het tijd om het eens te hebben over Andrea Camelleri. Camelleri is in Italië inmens populair en ook in Nederland wordt hij steeds bekender. Voor de liefhebber van detectives met sfeer is hij beslist een aanrader.

Maak kennis met commissaris Montalbano in het fictieve Siciliaanse stadje Vigata. Helaas kan ik geen Italiaans lezen en zelfs als ik het kon zou ik waarschijnlijk de vele Siciliaanse uitdrukkingen in het dialect dat Camelleri schijnt te gebruiken niet begrijpen. Toch blijft er in de Nederlandse vertaling meer dan voldoende over om je in Sicilië te wanen al was het maar vanwege de verwijzingen naar de maffia en de verwevenheid van corruptie met de Siciliaanse overheid. En dan is er natuurlijk nog het eten! Montalbano is een echte genieter, zoals je dat heel veel meer ziet in Italië. Misschien is dat wel wat me zo aanspreekt in het land en de mensen...
Toen hij nog klein was, had zijn vader, om hem in de maling te nemen, verteld dat de maan in de hemel van papier was. En dat hij geloofd, want hij twijfelde nooit aan het woord van zijn vader. En nu was hij een rijpe en ervaren man met hersens en intuïtie, en toch had hij weer als een kind twee vrouwen geloofd, de ene dood, de andere levend, die hem verteld hadden dat de maan van papier was.
In 'De maan van papier' belandt Montalbano in een soort midlife crisis. Ineens realiseert hij zich dat hij ouder wordt en dat gegeven achtervolgt hem de rest van het boek. Het weerhoudt hem er niet van de moord op een artsenbezoeker op te lossen die veel te hoog boven zijn stand leefde. Ook dit keer vertrouwt Montalbano weer, geheel terecht, op zijn intuitie.

Toegegeven zijn boeken zien er wat onooglijk uit, maar echt ze zijn het lezen waard. Heerlijke boeken voor op het nachtkastje of om lekker te lezen als je bijvoorbeeld, in Italië, op vakantie bent!

Reserveer in onze catalogus

maandag 23 februari 2009

Bibliotherapie: word beter met boeken!


Dokters die in plaats van pillen bibliotheekboeken voorschrijven? In Groot Brittannië gebeurt het! Daar werken huisartsen en professionals uit de geestelijke gezondheidszorg samen met de bieb. Het idee is om mensen met (lichte) psychische problemen naar de bibliotheek te sturen voor een zelfhulpboek. Books on prescription heet deze service.

Het klinkt misschien een beetje vreemd maar dat het lezen van zelfhulpboeken, ook wel bibliotherapie genoemd, een positief effect kan hebben op mensen met psychische klachten is al langer bekend. Het is ook wetenschappelijk onderzocht. Het Trimbos- instituut heeft bijvoorbeeld onderzoek gedaan naar bibliotherapie bij depressieve klachten en het bleek net zo effectief te zijn als individuele of groepstherapie. Bibliotheek Hengelo heeft zelfhulpboeken over allerlei onderwerpen. Zie onderstaande maar zeker niet volledige lijst:

Stress: Ontstress je leven
Depressie: Depressie te lijf
Angst: Angst de baas
Slapen: Slaapkracht
Zelfvertrouwen: Je leven in eigen beheer

Dus heb je misschien een probleem(pje)? Kom eens langs bij Bibliotheek Hengelo en help jezelf!

zaterdag 21 februari 2009

Ik ben er even niet - Hape Kerkeling

Ben je fan van Paul de Leeuw? Dan vind je de Duitse entertainer, cabaretier en presentator Hape Kerkeling vast ook geweldig. Ken je hem niet? Kijk dan eens even naar zijn fantastische imitatie van koninging Beatrix tijdens een Duits staatbezoek. Hij is volgens mij de enige Duitser die koningin Beatrix Duits kan laten spreken met een Nederlands accent. Zijn geweldige vertolking van een Italiaans songfestivallied kun je hier zien.






"Alles wordt één: mijn adem, mijn passen, de wind, het
gezang van de vogels, het wuiven van het graan en het koele
gevoel op mijn huid. Ik loop in stilte. Duw ik tijdens het wandelen mijn voeten op de weg of duwt de weg tegen mijn voeten?"

Toen Kerkeling problemen kreeg met zijn gezondheid besloot hij een tijdje rust te nemen. Hij maakte een voettocht naar Santiago de Compostela dat de reis van zijn leven blijkt te worden.Zijn ervaringen heeft hij in het boek "Ik ben er even niet. Mijn voettocht naar Santiago de Compostela" beschreven. Met humor en oog voor detail doet Kerkeling verslag van zijn reis, over religie, maar vooral over menselijk gedrag en van de reinigende kracht van wandelen. Hij schrijft heel eerlijk over zijn gedachten en je krijgt tijdens het lezen steeds meer het idee dat je hem echt leert kennen. Ik raakte tijdens het lezen steeds meer gefascineerd door hem en het fenomeen pelgrimstocht. Dit is echt een ontzettend leuk boek!

Reserveer in onze catalogus

maandag 16 februari 2009

As it is in heaven


Een internationaal beroemd dirigent krijgt een hartaanval en moet noodgedwongen rust nemen. Hij keert anoniem terug naar zijn geboortedorp in het noorden van Zweden, waar hij overigens niet erg gelukkig was. Daar komt hij in aanraking met het plaatselijke koor en besluit dit te helpen met repeteren. Daarmee verandert hij niet alleen zijn eigen leven, maar ook dat van alle dorpsbewoners.

Een eenvoudig verhaal, maar ik heb van begin tot eind gefascineerd zitten kijken. Scandinavische films hebben altijd iets bijzonders, al was het maar door dat 'rare taaltje'. Maar er is meer.

In het geval van deze film is dat de wonderlijke dubbele laag in het verhaal. Ik realiseerde het me pas na afloop, maar dan vallen ook ineens veel stukjes op hun plek en wil je de film beslist nog een keer zien. Nog wondelijke vind ik het, dat ik nergens een Nederlandstalige recensie tegenkom die het hier over heeft.

Wat zie ik dan?
Zonder ook maar ergens letterlijk te verwijzen naar de Bijbel worden in deze film doorlopend paralellen getrokken met het verhaal van de Verlosser. Een man die ineens in een dorp verschijnt, volgens de geruchten beroemd, maar niemand weet eigenlijk waar hij vandaag komt. Hij maakt iets los in de mensen, maakt ze vrij en roept daardoor weerstand op bij de zittende 'macht'. Er is een liefje dat door de dorpsbewoners voor hoer wordt uitgemaakt, een soort doping, een laken waarop de gewonde man wordt gedragen, een verrader, een 'samenzang' van alle volken, en zelfs een God. En om alles helemaal af te maken heet de hoofdpersoon Daniël en de vrouw, die met het speciaal voor haar gecomponeerde lied (Nederlands ondertiteld) haar levensboodschap de wereld in zingt, Gabriëlla. Ik bedoel maar...

Ik vind het een mooi gegeven, omdat ik de wereld van de klassieke muziek een beetje ken en veel herken ik de worsteling van de violist/dirigent, het bevrijdende van zingen en de bekrompenheid van zo'n kleine gemeenschap. Ook vind ik het leuk om een film te analyseren en de bedoelingen van een regisseur te proberen begrijpen. En daarbij komen er gewoon mooie muziek en hele naturelle, menselijke acteurs in voor. Wie beter thuis is in de Bijbel dan ik zal er vast nog meer paralellen uithalen. Ik hoor het graag!


Trailer



Gabriëlla's song (kijk- en luistertip)



Reserveer in onze catalogus

vrijdag 13 februari 2009

Het drieluik van John Mayer

John Mayer behoort sinds een tijdje tot mijn favorieten. Een wereldgitarist. Dat hij regelmatig in het shownieuws voorbij komt met nieuwtjes over liefdes, al dan niet verbroken, doet niet ter zake (hoewel ik 'm veel geluk wens met Jennifer Aniston). Ik was vooral erg blij met het verschijnen van de cd en dvd 'Where The Light Is', een geweldig muzikaal drieluik.
Deze prachtige concertfilm begint met een wat meer ingetogen acoustisch solo-optreden (luister naar 'In Your Atmosphere'). Dan volgt het John Mayer Trio; steviger, rauwer, meer blues, kortom: voer voor fans van Jimi Hendrix en Stevie Ray Vaughan.
In het derde gedeelte de complete band, met de wat bekendere popnummers. Bij het zien van de trailer krijg je een aardig idee. Mooi opgenomen, zonder al teveel gedoe eromheen.

Wat moet ik er nou nog meer over zeggen? Liefhebbers van gitaren die dit nog niet kennen, moeten dit zonder meer gaan luisteren en bekijken! Reacties zijn welkom!

Ook leuk: John Mayer is één van de weinige artiesten die zijn blog ook daadwerkelijk zelf schrijft. Zo blijf je ook op de hoogte van nieuwe plannen...
Daarnaast is hij op diverse webplekken te vinden:




woensdag 11 februari 2009

De Archon trilogie


Enige tijd terug las ik de Archon trilogie: Het Orakel, De Archon en De Scarabee. En sinds die tijd bazuin ik overal rond dat je deze boeken gelezen moet hebben. Spannend, meeslepend met prachtige beschrijvingen van een wereld die, hoewel ontsproten aan de fantasie van de schrijfster, vele raakvlakken heeft met onze wereld. Dat is natuurlijk geen uniek gegeven. Thea Beckman beschreef met haar trilogie Kinderen van moeder aarde ook een fantasiewereld waarin we veel over onze eigen wereld kunnen leren.

Catherine Fisher baseerde zich voor deze super spannende trilogie op het oude Egypte en het oude Griekenland. Met elementen uit deze landen, hun geschiedenis en mythologie maakte ze een zelfverzonnen wereld die bestaat uit de haven, de Stad der Doden en het eiland. Op het eiland bevindt zich het beroemde Orakel, dat negen priesteressen heeft, allen met een eigen taak. De heerser hierover is de Archon, de god in een menselijke vorm. Hoofdpersonen zijn Mirany, één van de negen priesteressen die in het eerste deel op zoek gaat naar de nieuwe Archon, Seth, een klerk die werkt in de Stad der Doden, Oblek, een dikke zanger en Archon / Alexos een jongen van 10 jaar die de verpersoonlijking is van de God op aarde.

Naast de myhologische kenmerken hebben de boeken ook een sterke filosofische ondertoon. De boeken gaan over goed en kwaad, vertrouwen, jaloezie en macht. Je moet deze boeken niet onafhankelijk van elkaar lezen. gewoon beginnen met Het Orakel, daarna De Archon en tot slot De Scarabee en, tja, dan is helaas de koek op en rest je niets anders dan overal rond te bazuinen dat je deze boeken gelezen móet hebben!

maandag 9 februari 2009

Privé-detective Bernie Gunther

Je moet het maar verzinnen: thrillers over een Duitse privé-detective in het Berlijn van voor en net na de 2e wereldoorlog. En dan nota bene geschreven door een Schot. Maar het werkt! De auteur Philip Kerr heeft uitgebreid historisch onderzoek gedaan en weet de sfeer van die heftige tijd uitstekend te treffen. Eigenlijk heel slim van Kerr want in die periode gebeuren natuurlijk dramatische zaken zoals de opkomst van het Nazibewind, de steeds erger wordende Jodenvervolging en het door de geallieerden bezette Berlijn. Genoeg materiaal voor spannende thrillers dus.

In De Berlijnse Trilogie zijn de eerste drie boeken met als hoofdpersoon Bernie Gunther gebundeld. Ex-politieman Bernie Gunther is privé-detective gespecialiseerd in het opsporen van vermiste personen en daar zijn er genoeg van in Nazi Duitsland. Hij heeft de schurft aan de Nazi’s maar door zijn werk krijg hij onvermijdelijk met ze te maken. Kerr zegt in een interview:

"Bernie Gunther blijft me fascineren omdat het een goede Duitser was. Verworpen door de nieuwe Nazi-maatschappij moet hij zien te overleven. Daarbij moet Bernie onvermijdelijk zijn handen vies maken. Heerlijk om een karakter te creëren dat de grenzen van zijn morele bewustzijn opzoekt."

Na de eerste drie thrillers bleef het 15 jaar stil rond Bernie Gunther. Maar onlangs zijn er weer 2 nieuwe boeken in de serie verschenen: De een van de ander (2007) en Een stille vlam (2008). Beide boeken werden zeer goed ontvangen. Maar begin eerst maar eens met
De Berlijnse Trilogie!

zaterdag 7 februari 2009

Breibabes - Debbie Macomber

Madonna doet het al een paar jaar en sterren Julia Roberts, Sarah Jessica Parker en supermodel Kate Moss noemen het de nieuwe yoga. Insteken, doorhalen en af laten gaan is de ideale manier om na een dagje stress tot rust te komen. Breien mag weer; breien is hip en in een modern jasje gegoten.
Vanaf 14 september is in Bibliotheek Hengelo een
Stich ´n Bitch groep gestart met 6 leden. Na de kerstvakantie ging het als 'n speer, met bijeenkomsten met rond de 12 deelnemers! Tweewekelijks is er een informele, gratis bijeenkomst in het Beurscafé, onder het genot van een drankje gewoon gezellig samen breien. Iedereen is welkom. Op hun website kun je de laatste berichten lezen.

Op zoek naar een inspirerend informatief boek over breien ontdekte ik Breibabes. Er bestaan heel wat informatieve boeken over breien maar een roman over breien? Met breipatronen? Ik werd nieuwsgierig en ben het gaan lezen.


Achterflaptekst
Het kleine wolwinkeltje van Lydia vertegenwoordigt haar droom van een nieuw leven, een leven zonder kanker en met nieuwe kansen op liefde. Je kunt er terecht voor wol, pennen en patronen, en Lydia geeft er ook een breicursus; het breien van een babydekentje is de eerste les. Jacqueline Donovan wil iets voor haar kleinkind breien, als gebaar van verzoening ten opzichte van haar onmogelijke schoondochter. Carol Girard ziet het breien van een babydeken als teken van hoop voor de laatste ivf-poging die zij en haar man kunnen ondernemen om een kind te krijgen. Alix Townsend, type ruwe bolster blanke pit, zal het babydekentje breien als vervulling van de taakstraf die haar door de rechter is opgelegd.Deze zo verschillende vrouwen doen onder het breien onverwachte ontdekkingen, die leiden tot aanvaarding, vriendschap en liefde, tot lachen en dromen. Ontdekkingen die alleen vrouwen met elkaar kunnen delen…



Aan het begin en einde van het boek zijn enkele breipatronen opgenomen. Ook het breipatroon van het babydekentje waar de personages uit het boek als eerste mee beginnen wanneer ze een gezamenlijke breiles volgen. Het boek gaat vooral over vriendschap en elkaar steunen, de verschillende personages worden als het ware door elkaar heen geweven om uiteindelijk het verhaal met een happy end af te ronden. Als je op zoek bent naar vooral gezellige lectuur is dit een boek dat lekker wegleest. Ook leuk….aan het begin van ieder hoofdstuk is een quote opgenomen van een bekende of minder bekende breister die haar visie op breien geeft. Het vervolg op Breibabes heet overigens Doorbreien.

Reserveer "Breibabes" in onze catalogus
Reserveer "Doorbreien" in onze catalogus

donderdag 5 februari 2009

Anton kan toveren!

Voorlezen is en blijft leuk. Met mijn kinderen was het een dagelijkse bezigheid. Je komt moe van je werk en je hebt weinig zin in een spelletje, puzzeltje of iets dergelijks. Maar met je peuter of kleuter samen op de bank is dan heerlijk. Nu lees ik mijn kleindochter voor. Soms is het moeilijk om een leuk boek te vinden dat goed aansluit bij de ontwikkelingsperiode van het kind aan wie je gaat voorlezen. Maar Anton kan toveren van illustrator Ole Könnecke kwam op het juiste moment voor mij in de publiciteit.

Het boek Anton kan toveren is door de jury van de jeugdbibliothecaressen gekozen als prentenboek van het jaar 2009. Anton heeft een echte toverhoed. Dus wil hij toveren. De boom verdwijnt niet maar het vogeltje wel. En Lucas ook. Zijn vriendjes geloven hem niet totdat hij Laura’s vogeltje terugtovert. Hij kan het dus echt!

Een herkenbaar humoristisch verhaal waar geen woord teveel in staat. Leuk om voor te lezen ook vanwege de korte tekst per bladzijde met herkenbare illustraties. De illustraties geven ook de mogelijkheid om samen te fantaseren. Als leeftijdsindicatie wordt vanaf circa 4 jaar gegeven maar vanaf 3 jaar is het volgens mij ook heel goed te begrijpen. De illustraties die helder en duidelijk zijn voegen juist voor de jongste kinderen wat toe. Voor ouders en grootouders een leuk boek om voor te lezen.

In het kader van de Nationale Voorleesdagen 2009 worden er op dinsdag 10 februari in Bibliotheek Hengelo en Kulturhus Hasselo door Peutertheater Rik Rikken voorstellingen van dit boek gegeven.

Francine

Reserveer in onze catalogus

maandag 2 februari 2009

Josja Pruis

Ik lees graag jeugdboeken. Deels voor m'n werk, maar ook uit persoonlijke interesse. En ik kan niet anders concluderen dan dat er ieder jaar weer prachtige boeken voor kinderen en jong volwassenen geschreven worden. Boeken, die op een toegankelijke manier bijzondere onderwerpen aan de orde stellen. Door schrijvers, die met prachtige taal verschillende lagen in een verhaal creëren. Ik voel me vooral aangetrokken tot schrijvers, die niet bang zijn om kinderen uit te dagen, die hun fantasie en voorstellingsvermogen prikkelen.

Harm de Jonge is zo'n schrijver. Het eerste boek dat ik van hem las was Josja Pruis. In 2007 bekroond met de Woutertje Pieterse Prijs en genomineerd voor de Gouden Uil. Een wonderlijk boek, dat je leest - weglegt - en herleest.

Josja Pruis is een wat vreemde jongen. Een jongen waar iedereen graag bevriend mee wil zijn, uit nieuwsgierigheid vooral, maar waar ze ook een beetje bang voor zijn. Zelfs de leraren van de school. Zo plotseling als Josja in het kleine vissersdorp verscheen, zo snel is hij - na een wonderlijk incident - ook weer verdwenen. Zijn twee beste vrienden blijven achter met Josja's dagboek en koetseren daarmee zijn geheim.

Het verhaal is geschreven vanuit drie perspectieven:
- het nu, waarin de vrienden terugkijken op de tijd met Josja
- het verleden, toen Josja er was
- en er wordt geciteerd uit het Rode Marmerboek, het dagboek van Josja
Een gewaagde vorm. Maar juist dat maakt het volgens mij een perfect boek om cadeau te doen aan jonge leesbeesten, om samen te lezen of om voor te lezen (in de klas). En het verhaal leent zich uitstekend om over na te praten en om te onderzoeken.

Over de schoonheid van dit boek zei de jury:
We vielen alle vier voor hetzelfde boek. Een puur boek waarin de kwaliteiten die we zo graag aanwezig willen zien in een kinderboek op een wonderlijke manier samenkomen. Een boek dat de jonge lezer serieus neemt en dat hij nooit meer zal vergeten. Het verhaal is gecomponeerd als een symfonie. De woorden kunnen kabbelen als golven, of brullen als de branding. Verteld in een taal die sober is en kaal, maar zo effectief, zo direct en vooral zo ...vanuit het kind geschreven. Knap van compositie, prachtig van taal en met een verhaal dat duurzaam is en je niet meer loslaat.
Tja, daar heb ik niks meer aan toe te voegen.

Reserveer in onze catalogus